Woensdag 1-10-2008 t/m Vrijdag 3-10-2008

Jullie zullen wel gedacht hebben: Wat is er gebeurd? Storingen met internet of hebben ze geen zin meer om wat te melden? Nou ik kan jullie geruststellen met ons was en is alles nog steeds erg goed, maar ik had mezelf even 2 dagen vrijaf gegeven met bijwerken van het weblog. Het uitzoeken van de vele foto's en zeker het daarna uploaden ervan kost behoorlijk wat tijd. Ik wilde de afgelopen dagen daarom iets meer met mijn familie genieten van het 's avonds op het terras zitten.

De woensdag hebben we volledig thuis doorgebracht. Lekker gezwommen en heerlijk in de zon gelegen, want het is hier nog steeds elke dag schitterend mooi weer. Veel zon en weinig bewolking, regelmatig zelfs geen enkele bewolking en dan is er na 10 minuten maar 1 oplossing: Het zwembad in gaan!

Deze dag heeft Nicky weer heerlijk gekookt maar zelfs foto's hebben we vandaag niet gemaakt.

Donderdag wilden we voor de laatste keer naar de Mall at Millennia gaan om de laatste aankopen te scoren. De planning was om er redelijk vroeg heen te gaan, zodat we nog lekker konden zwemmen 's middags. Maar Melvin sliep nog zo lekker (in ons bed!)

(Klik op elke foto voor een mega grote weergave)



Hier zie je hoe Melvin om bijna 10.00 uur nog haast in coma ligt.



Ook papa was weer in slaap gevallen, maar gelukkig waren Nicky en Amy wel wakker.

Maar na een uurtje stonden we toch met zijn allen op de parkeerplaats bij de Mall at Millennia.



Hier Melvin en Amy voor het Restaurant Brio bij de hoofdingang van de Mall.



En hier nogmaals onze twee (b)engeltjes voor de hoofdingang.



Amy en Melvin binnen bij de hoofdingang vlak naast de Brio.

In deze Mall zijn echt een paar erg dure winkels. Ook al is Amerika heel erg goedkoop, de winkels die je hier ziet, zoals: Cartier en Dior hebben toch nog enorm hoge prijzen. Onbetaalbaar voor ons.



Hier Amy voor de Cartier winkel waar we dus maar niet naar binnen zijn gegaan.

Nadat we de "dure" winkels voorbij waren gelopen en we bij de wel betaalbare winkels weer wat kleine dingetjes hadden gekocht was het tijd om te gaan eten. Bij de Brio ditmaal. Dit leek ons zelf ook al een erg mooie zaak, maar de eigenaren van onze villa hadden er ook al eens gegeten en noemden dit een absolute aanrader. Je zit er heel gezellig en alles wordt vers bereid.



Hier Melvin en Papa samen in de Brio.



Hier een plaatje van de Ceasar Salad, die echt uit de kunst was.



Melvin was in het begin van de vakantie niet van de kipvingers af te slaan, maar toen hij eenmaal de Cheese-Pizza had ontdekt was hij verkocht. Hij heeft deze volledige pizza opgegeten, behalve wat van de randjes.



Na het eten reden we weer terug naar huis en kon Melvin meteen zijn vliegtuiguitrusting gaan proberen.

Toen we thuis waren gekomen zijn Melvin en Amy onmiddelijk het zwembad ingedoken. Ikzelf ben nog even terug gereden naar Championsgate om wat te scannen en wat bubbeltjes-inpakfolie te kopen en Nicky is begonnen met het inpakwerk.



Maar toen de kinderen dit deden moesten we ze toch even fotograferen.



Hier konden we de "sportstand" van de Nikon uitproberen. In deze modus schiet de camera 18 plaatjes achter elkaar. Dit ziet er echt schitterend scherp uit.



Hier gaan ze nogmaals.

Het inpakken duurde al met al weer heel wat langer dan gepland. We hadden wel al extra tassen en koffers meegenomen, maar het probleem is dat je maximaal 23 kilo per koffer mee mag nemen. Verder mag je maar 2 koffers per persoon meenemen, dus moet je goed opletten. I.v.m. sommige breekbare souveniers hebben we ook 1 harde koffer meegenomen, maar die weegt als hij leeg is al bijna 9 kilo, dus deze gaat half leeg mee terug. Gelukkig hebben we een kofferweger bij ons, zodat we op de luchthaven niet voor onverwachte zaken (zoals het verplicht uitpakken van je koffer) komen te staan.

Wat echter al gauw duidelijk was, was dat we het niet zouden gaan redden met de meegebrachte koffers en tassen. Er moet er nog eentje bij.
Deze wilden we op vrijdag gaan halen, maar aangezien we al zo ver waren met inpakken wilden we de vrijdagochtend eerst lekker genieten van ons heerlijke zwembad en het mooie weer. Tenslotte zou dit de laatste dag zijn voor ons dat dat kon.

Amy zat na het zwemmen nog even lekker te kleuren in het huis. Dankzij de perfect werkende airo's in Amerika is het thuis gewoon altijd lekker koel.



Amy in actie aan de eettafel in woonkamer 1.



Deze tekening is nog niet helemaal klaar.

Daarna reden we dan voor de laatste keer dit jaar richting de WalMart om weer een extra nieuwe koffer te gaan kopen. We reden dit keer via een kleine omweg omdat we even langs het oude huis van mijn ouders op Westridge wilden rijden. In dit huis hebben we vorig jaar vertoefd, maar het was toen al behoorlijk verwaarloosd.
De eigenaren hebben dit huis een paar jaar geleden veel te duur gekocht en willen het dolgraag kwijt, maar ze krijgen er nu nog geen 30% voor terug. Ongelofelijk wat de huizencrisis voor een effecten heeft. Ze verhuren het slecht en de kosten lopen maar door, dus dan gaan ze bezuinigen op het onderhoud, waardoor de waarde van het huis nog verder daalt. Maar ja: ik heb dit geld ook niet liggen!



Hier een plaatje van de voorkant van het huis waar duidelijk op is te zien dat het huis en de tuin slecht worden onderhouden.



Hier ons laatste bezoek aan de Wal-Mart.



Met Always the Lowest Prices" wat ook echt zo is.

Behalve de koffer konden we het niet laten om nog wat extra dingen te kopen. Zo heeft Melvin nu een mooi verkleedpak van zijn favoriete Power Rangers. Voor amper $ 16. Niet te geloven. Verder hebben we ook nog een paar cd's gehaald en wat andere kleine spullen. Er was nu toch weer een koffer bij, dus ook weer wat ruimte!

Daarna reden we door voor onze laatste warme maaltijd in Florida dit jaar. De keuze was gevallen op de Olive Garden. We gingen dit keer naar de vestiging aan de 192.



Hier Amy en Melvin voor de ingang van de Olive Garden.



Hier geniet Nicky van haar Ceasar Salad en Melvin wilde haar even knuffelen.



En nog een plaatje van de Ceasar Salad.



Loopt het water je niet in de mond als je de door Nicky gekozen Garlic Pasta Chicken ziet?

Amy had de Chicken Alfredo uitgekozen en Melvin eindelijk weer eens een keertje Kipvingers. (Jammer dat ze in dit restaurant geen mayonaise hebben; goede leer voor de volgende keer, want dan nemen we gewoon een paar zakjes mee) Papa had weer gekozen voor de Lasagna Classico.

Het eten was weer fantastisch en toen we de zaak uitliepen hebben we even een plaatje geschoten van hoe het er aan de 192 zo'n beetje uitziet.



Hier zie je wat een enorme reclameborden overal staan, zoals Cici's Pizza: All You Can Eat voor $ 5,99, dus hier kan je je compleet vol eten voor nog geen 4 Euro per persoon. Wij kunnen dat echter lang niet op en vinden het lekkerder om gewoon bediend te worden.



Aangezien Nicky's favoriet: Tiramisu, bij de Olive Garden zo lekker is, maar ze deze na de maaltijd nooit op kan, hebben we deze maar weer meegenomen: On The Go. Dat is hier trouwens volstrekt normaal. Als je eten overhoudt vragen ze ook altijd of je dat mee naar huis wil nemen. Zij zorgen er dan voor dat het keurig wordt verpakt in doosjes en ze brengen het dan in een zak aan je tafel.

Daarna reden we voor het laatst langs de 192 richting West naar de I-4.



Dit keer konden we een mooie foto maken van de al eens eerder in deze weblog beschreven enorme ORANGE. Kijk maar eens naar de auto ervoor om een idee te krijgen hoe groot deze is. Dit zou je in Nederland met alle welstandscommissies dus NOOIT mogen bouwen.

Toen we thuis kwamen wilden de kids voor de laatste keer nog gaan zwemmen en is Nicky begonnen met de schoonmaak van de villa. Dit hoeft ze niet te doen, maar ja: Als je Nicky kent, weet je dat ze het tien keer zo schoon achterlaat als dat we het aantroffen. Ik ben toen maar begonnen met de weblog bij te werken, zodat mijn achterstand weer is ingelopen.

Het is nu precies 23.00 uur en ik ben klaar en Nicky ook. Nog even op de porch lekker buiten zitten. We begrijpen dat dat in Nederland niet meer mogelijk zal zijn.
Nog 1 keer genieten en dan naar bed. Morgen moeten we om ongeveer 10.30 uur wegrijden, dus dat wordt vroeg op!

Ik begin alleen nu al heimwee te krijgen. Wat zal ik dit weer enorm gaan missen. Elke keer als ik wegreis uit Florida voel ik me gewoon een beetje verdrietig, een gevoel van heimwee is denk ik de beste omschrijving. Met elke andere vakantie wil ik op een gegeven moment wel weer naar huis, maar in Florida nooit. Ik zou hier rustig nog een paar maanden (liefst nog langer) kunnen blijven. Het lekkere weer, de vriendelijkheid van de mensen, het feit dat je je als gehandicapte zo goed kan redden hier en dan de villa's waar je in verblijft. In alle andere vakanties is het altijd een beetje behelpen, maar hier niet! Ik moet maar voor de staat Florida gaan werken als promotor van The American Dream geloof ik. Hoewel ik ook heel goed besef dat er in dit land ook heel wat dingen zijn die minder aantrekkelijk zijn. Maar dat is denk ik overal wel zo. Per saldo zeg ik: Florida is TOP! (En ik kom zo snel mogelijk weer terug!)

Dinsdag 30-09-2008 Inpakken en Shoppen.

Vandaag hebben we uitgeslapen; tenminste Amy wel. Melvin was er al weer om 07.00 uur, maar gelukkig gaat hij dan wel eerst lekker spelen op zijn ds.
Nadat ook wij uit bed waren en hadden ontbeten op het terras is Nicky begonnen met het inpakken van de eerste tassen en koffers. Toen heeft Nicky weer heerlijk gekookt: ditmaal Kip met Aardappelen 2 soorten Sla en de overheerlijke American Gravy. We hadden net de tafel afgeruimd en we zouden gaan shoppen, toen de "poolman" eraan kwam om de nieuwe dode love-bugs van het terras te verwijderen. Ook heeft hij de bodem van de pool schoongezogen. De arme man had het bloedheet, ook al was er weinig zon. We hebben hem dus even wat drinken aangeboden en even gezellig met hem gebabbeld. Zijn ouders Ron en Lesley zijn 13 jaar geleden uit Groot-Brittanie geemigreerd. Hij was toen 12 jaar oud. Hij werkt nu met zijn ouders en zijn verloofde in hun eigen bedrijf: een Management Company, oftewel deze mensen regelen alles in en om o.a. de villa waar wij nu in verblijven. Ze hebben momenteel zo'n 50 villa's in beheer.

Tegen de tijd dat hij vertrok was het al bijna 15.30 uur, dus toen zijn we ook meteen weggereden in de richting van als eerste Bed, Bath and Beyond. We hadden daar de vorige keer toch nog wat vergeten! Daarna hebben we nog wat shops in dat winkelblok bezocht en daarna reden we door naar de Prime Mall die iets verderop ligt.
Het begon al wat donker te worden, maar dat maakt niet uit want deze winkels sluiten pas om 23.00 uur.



Melvin kon zich tijdens het shoppen bezig houden met ds'en en dan is het wel handig dat je vader in een rolstoel zit.

Het eerste doel was weer de Converse-shop! Wat een ongelofelijk assortiment hebben ze hier toch en dan die prijzen! Ongelofelijk: je koopt hier vele soorten schoenen voor $ 19,99. En dan hebben ze ook nog shirts, sweaters, vesten, truien, jassen en tassen. Een paradijs voor een dochter van 12 jaar oud. En een financiele ramp voor de ouders, want ondanks het feit dat het zo goedkoop is, koop je weer veel te veel, waardoor het toch nog duur wordt. Nou ja: duur?



Annika, deze schoenen stonden er in de door jou gewenste kleur.



Hier een leuke Converse tas.

Daarna liepen we door om nog even te kijken naar schoenen voor Nicky en onderweg kwamen we de grote wens van Melvin tegen: Schoenen met wieltjes. Hij heeft ze aangehad, maar met die snel groeiende kinderen hebben we besloten om een systeem te kopen dat je aan elke schoen kan bevestigen. Je kan daar dan ook de breedte van de schoen wijzigen, zodat hij er nog jaren mee toe kan.

Daarna zijn we nog naar de Timberland-Outlet geweest, want Coby wilde graag voor kleinzoon Jop een paar Yellow Booties hebben.



Hier een plaatje daarvan. We nemen namelijk geen doos mee. Zijn deze goed?

Voordat je het weet loop je in zo'n Mall ook al weer een paar uur rond en heb je toch wel weer zin aan iets, dus hebben we nog even de foodcourt bezocht en allemaal een lekkere slice pizza genomen bij de Sbarro met voor ons 2 maal een Small Diet Coke en voor Melvin een flesje Appelsap. De afmeting small dekt de lading niet volledig, want met zijn drieen hebben we deze 2 "kleine" bekers niet eens opgedronken.

Toen twijfelden we of we nog door zouden rijden naar de Mall at Millennia, omdat die er zo dicht bij is, maar we besloten toch maar naar huis te rijden. Het was tenslotte al bijna 22.30 uur. Dan zijn we nu dus verplicht om daar nog een keertje "los" heen te gaan. Vreselijk! Maar dan kunnen we wel lekker gaan eten bij de Brio aldaar.

Hieronder even een plaatje met een overzicht van de omgeving "where it all happened". Ons huis zit bij Exit 58 van de I-4 net na de kruising van de 545 met de 532. De verste exit die we dit keer richting East hebben genomen was de 78 om bij de Mall at Millennia te komen en de verste richting west (Tampa) was nummer 55. Op de kruising van de 27 en de I-4 ligt namelijk het nieuwe kleine winkelcentrum Posner met de Target supermarkt en de Best-Buy, plus nog een hele stapel andere shops.



Er is voor ons geen vakantie in Florida geweest waarin we zo weinig afstand met onze minivan hebben gereden.

De planning is om nu morgen lekker thuis te blijven met wat verder inpakwerk en daarna maar kijken of we nog gaan shoppen of dat we toch kiezen voor Typhoon Lagoon en dan donderdag de laatste shopactiviteiten gaan doen. De vrijdag wordt het mooiste v.w.b. het weer, dus dat wordt in ieder geval een dag bij het huis en het zwembad.
Onze laatste dan alweer. Dit wil ik mezelf niet horen zeggen!

Maandag 29-09-2008 Animal Kingdom en Disney Hollywood Studios

Vandaag maandag 29 september 2008 was het onze planning om naar Animal Kingdom te gaan, daar waren we al jaren niet meer geweest en we waren erg benieuwd hoe wij het nu na alle vernieuwingen zouden vinden. Wel was de weersverwachting iets minder dan de afgelopen dagen, dus wat meer bewolking, maar dat komt alleen maar goed uit, want er is hier weinig aan attracties met airco. We zaten alleen wel een beetje in onze maag met de regenkans die geprognotiseerd was op 60%. Maar dat weet je hier toch nooit, dus dat risico namen we maar. We dachten dat we voor dit park net als enkele jaren geleden niet de volledige dag nodig zouden hebben, dus als er tijd over zou zijn (en energie) dan was de planning om ook nog even naar Disney Hollywood Studios te gaan. Dit heette vorig jaar nog gewoon MGM.

De wekker hadden we op 07.00 uur gezet, dus dat was weer een korte nacht, maar gisteravond toen we Melvin al naar bed hadden gebracht kwam hij toch nog zijn bed uit om even een lekkere knuffel te halen bij zijn mama.

(Klik op elke foto voor een mega grote weergave)



Wat ligt hij hier toch lief.

Toen we om 08.35 uur wegreden naar Animal Kingdom was het niet erg druk op de weg. Volgens Undercovertourist was deze dag niet echt geschikt om dit park te gaan bezoeken, mede omdat er deze ochtend Extra Magic Hours waren voor de Disney Resort Guests. Toch viel het ons wat drukte betreft weer 100% mee.



Hier Amy bij de ingang van Animal Kingdom.



Als je binnenkomt in het park is een van de eerste dingen die opvallen de centrale grote boom, waaronder de attractie: It's Tough to be a Bug is gehuisvest. Deze boom moesten we wel even laten zien natuurlijk.



Op weg naar de eerder genoemde attractie hebben ze in deze boom allerlei beesten in het hout uitgesneden. Echt schitterend gedaan.



Hier nog een paar van deze uitgesneden dierenafbeeldingen.



Hier een plaatje van mijn eigen plaatje!

Daarna zijn we doorgelopen naar het deel: Dinoland U.S.A. waar we naar de Musical van Finding Nemo wilden gaan. Deze musical was ook schitterend en voor ons een nieuwe ervaring, want deze hadden we nog niet gezien. Ze spelen daar bijna de hele film na en dat is echt prachtig gedaan. Leuk ook hoe de kids alle karaktertjes kennen, ook al blijft het jammer dat Melvin nog geen Engels kan verstaan.



Na de musical kwamen we Lilo tegen en daarmee is Amy even op de foto gegaan.

Daarna gingen we op weg in de richting van Camp Micky en Minnie waar ook de Lion King musical wordt opgevoerd. Deze musical hebben we al eens eerder gezien, maar deze is echt schitterend.



Vlak voor het Festival of the Lion King kwamen we de familie Duck als padvinders tegen.

De musical heb ik bijna volledig op de video gezet. Wat een artiesten voeren dit toch allemaal uit en wat hebben deze mensen toch een dijk van een stem. De rillingen lopen je over je rug als je ze de liedjes uit De Lion King life hoort zingen.

Melvin en Amy mochten aan het eind van de voorstelling ook meedansen met de cast, dus dat was helemaal schitterend!

Daarna zijn we naar alle Character-Spots geweest en hebben daar stapels foto's gemaakt. We hebben ook een Disney Photopass genomen en we zullen thuis weer rustig kijken welke foto's we daarvan zullen bestellen.



Hier sta ikzelf eens een keer op de foto met Minnie



En hier Amy en Melvin samen.



Hier Melvin met beide beren uit Brother Bear.



Ook Amy nog eventjes.



Hier Amy en Melvin samen met Knabbel.



En Melvin met Minnie.



En Goofy met Amy



En Goofy met Nicky.



Ook Mickey hebben we bezocht en hier zien jullie Amy en Melvin samen.

Nog nooit hebben we zoveel character-pictures kunnen maken in zo'n korte tijd want het was gewoon erg rustig. Ook bleef de voorspelde regen uit, maar het was ondanks de bewolking nog steeds wel bloedheet en benauwd. Blij dus dat er geen zon was.

Daarna was het tijd om naar de Kilimanjaro Safari te gaan. Dit hadden we in het eerste jaar dat dit park opende ook al eens gedaan, maar toen was Amy nog maar 2 of 3 jaar oud. Ze vond dat toen nog wel eng al dat gehos in die grote jeep, maar het leek haar nu wel heel leuk en ook Melvin leek het wel stoer.



Tijdens de rit hebben we wel wat foto's gemaakt.



Hier nog een uitzichtplaatje



Ook zagen we een baby giraffe.



En ook kwamen we tijdens deze rit langs een mooie waterval.

Na deze tocht die inderdaad weer heel erg leuk was hadden we toch al flink honger gekregen ondanks dat we wel al wat broodjes hadden gehad. Dus gingen we naar het Rainforest Cafe. Dit is een schitterend ingericht restaurant aan de ingang van het park waar je heerlijk kan eten.



Hier Melvin voor de ingang van het Rain Forest Cafe.



En hier een slingerende aap in het Restaurant.



Met een mooie vlinder erbij.



En speciaal voor Coby ook even de Rain Forest Cafe Olifant.



En een mooie papagaai.



De Ceasar Salad was werkelijk uit de kunst. Zelfs nog beter dan bij de Olive-Garden!



Ook nog een tijger.



En hier hebben jullie een beetje een idee hoe dit restaurant is ingericht. De sfeer is echt erg gezellig en met al die dierengeluiden en begroeiing boven en naast je voel je je echt in het regenwoud.



Hier mijn eigen Queen of the Jungle.



Daarna zat het er op voor ons, en trouwens niet alleen voor ons. Het was 17.00 uur en dat was de sluitingstijd van dit park vandaag. Dus toen nog gauw een foto genomen van de "gang" die afscheid nam van iedereen, voordat wij naar Hollywood Studios zouden rijden.



Net buiten het park hebben we een prachtige foto kunnen maken van Amy en Melvin.

Binnen 10 minuten stonden we al bij de parkeerplaats van Disney Hollywood Studios. Maar goed dat we de Park-Hop Optie erbij hebben gekocht, daardoor kost dit ons nu geen extra dag. Gelukkig hoef je ook geen extra parkeergeld meer te betalen.
De meeste mensen waren het park alweer aan het verlaten en wij stapten er nu pas naar binnen.



Vlak voor de ingang stond een bord van de nieuwste attractie, die we zelf ook nog nooit hadden gedaan en daar wilde Melvin wel even voor gaan staan. Hij had net alleen even ruzie gehad met zijn zus, dus echt vrolijk kijkt hij nog niet.



Hier de poort van Hollywood Studios.



En de grote Mickey Tovenaarshoed aan het einde van de grote straat bij de ingang.



Hier even een plaatje van binnen in de attractie Toy Story Mania. Hij was echt keigaaf en Melvin behaalde ook een keurige score. Je moet namelijk tijdens deze rit met een 3D bril op en een schietapparaat in je hand zoveel mogelijk punten zien te scoren. Wat ben ik nu blij dat ik aan het begin van de vakantie bij de Guest Relations een speciale Gehandicapten toegangskaart heb gehaald, daardoor kan ik met mijn gezinsleden als er geen aparte ingang is voor rolstoelers, gebruik maken van de FastPass rij, dus wij hoefden geen 65 minuten te wachten, maar amper 2 minuten.

Daarna hebben we nog even de Great Movie Ride gedaan, om daarna nogmaals naar Toy Story Mania te gaan. Melvin had zijn score nu al verdubbeld. Hij is nog niet snel genoeg met schieten, maar zijn "accuracy" was de hoogste van ons allemaal.

Toen zijn we nog gauw even wat shops ingeraced omdat we nog wat souvenirs wilden halen die we in de andere parken nog niet hadden gezien en we wisten dat het hier wel was. Toen we dit park verlieten was het 20.00 uur en ging dit park ook dicht.
Daarna reden we richting Publix om nog even wat vers brood te halen voor morgenochtend.



En voor de beide Opa's en Oma's nog even een kus van Amy in een hartje.

Toen we thuiskwamen hebben we even een heerlijk kopje koffie gedronken en de kids een glaasje fris en ik ben meteen aan het werk gegaan om de weblog bij te werken.

Het is nu 23.59 uur en het is eindelijk klaar. Morgenochtend gaan we al vast iets beginnen in te pakken en schoon te maken in huis, de weersverwachting is namelijk 70% kans op regen. De kids kunnen dan aan het huiswerk en wij weten dan alvast of we het gaan redden met al onze tassen en koffers. Daarna gaan we afhankelijk van het weer richting Downtown Disney of naar de Mall at Millennia en de Prime en wellicht de Premium Mall voor de laatste aankopen. De verwachting voor woensdag is weer prachtig dus ik denk dat we dan naar Typhoon Lagoon gaan.
De donderdag zou weer wat slechter zijn, dus dan betekent het weer verdergaan met inpakken en schoonmaken en voor de kids weer wat huiswerk.
De vrijdag is onze laatste dag alweer en volgens de voorspelling is het dan schitterend dus dan willen we vooral lekker thuis bij het zwembad zijn met tussendoor de laatste dingen opruimen en inpakken.

En dan.... Zaterdag moeten we tegen 10.30 uur wegrijden om op tijd op MCO te zijn.
Ik wil er nog NIET aan denken...

Tot morgen maar weer.